Ινστιτούτο Εκπαίδευσης & Επιμόρφωσης Μελών Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδας Α.Ε.

Υπενθυμίζεται ότι τα έργα έχουν διακοπεί από τον Νοέμβριο του 2010, όταν οι ελληνικές τράπεζες, οι οποίες παρέχουν σημαντικό ποσοστό της χρηματοδότησης αποφάσισαν να αποχωρήσουν, επικαλούμενες σημαντικές καθυστερήσεις στην υλοποίηση των έργων και μείωση της κυκλοφορίας των οχημάτων, με βάση την οποία είχαν υπολογιστεί τα μελλοντικά έσοδα και είχαν συναφθεί οι σχετικές συμβάσεις. Πλέον, η λύση βρίσκεται στα χέρια της κυβέρνησης, η οποία, σε συνεργασία με την τρόικα, έχουν προκρίνει την αντικατάσταση του ελλείμματος χρηματοδότησης με ενίσχυση της συμβολής των ευρωπαϊκών κεφαλαίων, που θα καλύψει και το ποσοστό του Δημοσίου. Στο πλαίσιο αυτό, σημαντικό ρόλο αναμένεται να διαδραματίσει η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων.
Πέραν των μεγάλων έργων, το πρώτο τρίμηνο θα αποβεί καθοριστικό για το σύνολο του κλάδου, καθώς θεωρείται επιτακτική ανάγκη η ανάθεση από την πλευρά του Δημοσίου πολλών νέων έργων, που μέχρι σήμερα καρκινοβατούσαν, τόσο για την ενίσχυση της ρευστότητάς τους, όσο και για την επιτάχυνση της απορρόφησης κονδυλίων του ΕΣΠΑ. Ηδη έχει γίνει σημαντική προεργασία για να απεμπλακούν δεκάδες έργα και οι πρώτοι διαγωνισμοί αναμένονται τις επόμενες εβδομάδες.
Ασφαλώς, για να υπάρξει αντίκρισμα, θα πρέπει να ληφθούν πρωτοβουλίες και για την αποπληρωμή, μέρους έστω, των οφειλών του Δημοσίου προς τις εταιρείες, οι οποίες εκτιμάται ότι ξεπερνούν το 1,5 δισ. ευρώ ή και περισσότερο. Το ουσιαστικό πάγωμα των πληρωμών εδώ και αρκετούς μήνες, σχεδόν από τις αρχές του 2011, έχει οδηγήσει εκατοντάδες κατασκευαστικές εταιρείες στα πρόθυρα της κατάρρευσης, ενώ αναμφίβολα ευθύνεται, σε μεγάλο βαθμό για την χρεοκοπία άλλων, κυρίως μικρότερων εργοληπτών. Προς το παρόν, βέβαια, δεν υπάρχει κάποια ελπίδα για άμεση εξόφληση, με τις όποιες θετικές εξελίξεις να παραπέμπονται για τον Φεβρουάριο κι αυτό μόνο αν έχει ολοκληρωθεί με θετικό τρόπο η διαδικασία «κουρέματος» του δημοσίου χρέους και εκταμίευσης του νέου δανείου προς τη χώρα.
Εως τότε, οι κύριες πηγές εσόδων για τις κατασκευαστικές εταιρείες θα εξακολουθήσουν να είναι τα έργα παραχώρησης (π. χ. Αττική Οδός, Γέφυρα Ρίου-Αντιρρίου), τα έργα του εξωτερικού, τα λιγοστά ιδιωτικά έργα που ακόμα εκτελούνται και οι πωλήσεις του κλάδου των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας. Για τις υπόλοιπες εταιρείες που δεν έχουν συμμετοχή σε κάποια από τις παραπάνω δραστηριότητες και είχαν συνάψει σχέση αποκλειστικής εξάρτησης από τα δημόσια έργα, το μέλλον δεν προβλέπεται ρόδινο.
Ηδη, στην προσπάθεια ανεύρεσης πόρων για την κάλυψη ληξιπρόθεσμων υποχρεώσεων και οφειλών προς το προσωπικό, αρκετές εταιρείες διερευνούν την προοπτική πώλησης/μεταβίβασης περιουσιακών στοιχείων τους, όπως π. χ. ακίνητα, τα οποία αποκτήθηκαν κατά την προηγούμενη δεκαετία, με στόχο την ανάπτυξή τους. Οσες εταιρείες έχουν επεκταθεί στο εξωτερικό, εντατικοποιούν τις προσπάθειες ανάληψης νέων έργων, με όσο το δυνατόν μεγαλύτερα περιθώρια κέρδους, προκειμένου να αντισταθμίσουν τις εγχώριες απώλειες. Το ζητούμενο είναι πλέον η επιβίωση, καθώς ο τραπεζικός κλάδος έχει γυρίσει την πλάτη του στις κατασκευές, θεωρώντας τον κλάδο υψηλού ρίσκου. Ετσι, είναι ελάχιστες οι πιθανότητες αναχρηματοδότησης δανεισμού, πόσω μάλλον λήψης πρόσθετων δανείων, δείγμα των δυσκολιών που καλούνται να ξεπεράσουν οι εταιρείες του κλάδου.
http://news.kathimerini.gr/